در زیر چند روش متداول برای تصفیه گازهای زائد آلی و معرفی دقیق آنها آورده شده است:
روش جذب: روش جذب از اثر جذب یک جاذب برای جذب آلاینده های آلی موجود در گاز زائد بر روی سطح آن استفاده می کند و در نتیجه گاز زائد را تصفیه می کند. جاذب های رایج مورد استفاده شامل کربن فعال و غربال های مولکولی هستند. کربن فعال به دلیل سطح ویژه بزرگ و عملکرد جذب خوب به طور گسترده در تصفیه گازهای زباله آلی استفاده می شود. جذب کربن فعال برای تصفیه حجم زیادی از گازهای آلی زباله با غلظت کم مناسب است و دارای مزایایی مانند راندمان بالای تصفیه و عملیات ساده است. با این حال، کربن فعال باید پس از اشباع جذب، بازسازی یا جایگزین شود و هزینه های عملیاتی افزایش یابد.
روش احتراق کاتالیزوری: در روش احتراق کاتالیزوری از یک کاتالیزور برای اکسید کردن و تجزیه آلایندههای آلی موجود در گاز زائد به دی اکسید کربن و آب در دمای نسبتاً پایین استفاده میشود و در نتیجه گاز زائد تصفیه میشود. این روش دارای مزایایی مانند راندمان بالای تصفیه، مصرف انرژی کم و عدم آلودگی ثانویه است و برای تصفیه-گازهای زباله آلی با غلظت- حجم کم مناسب است. با این حال، انتخاب و بازسازی کاتالیزور برای روش احتراق کاتالیستی بسیار مهم است و هزینه بالای کاتالیزورها کاربرد گسترده آن را محدود می کند.
روش تصفیه بیولوژیکی: این روش از فعالیت متابولیکی میکروارگانیسم ها برای تجزیه آلاینده های آلی موجود در گازهای زائد به مواد بی ضرر استفاده می کند. مزایایی مانند هزینه تصفیه کم، عدم آلودگی ثانویه، و عملیات ساده را ارائه می دهد، که آن را برای تصفیه-گازهای آلی کم غلظت- با حجم بالا مناسب می کند. با این حال، راندمان تصفیه تصفیه بیولوژیکی به طور قابل توجهی تحت تأثیر عواملی مانند نوع میکروارگانیسم، دما و رطوبت است و چرخه تصفیه نسبتا طولانی است.
روش بازیابی تراکم: این روش دمای گاز زائد را کاهش میدهد و باعث میشود که آلایندههای آلی برای بازیابی به مایع تبدیل شوند. برای تصفیه-نقطه جوش-گازهای آلی با غلظت{{3} بالا مناسب است و مزایایی مانند راندمان بازیابی بالا و توانایی بازیابی مواد مفید را ارائه میدهد. با این حال، بازیابی تراکم به مقدار زیادی انرژی خنک کننده نیاز دارد و برای تصفیه گازهای آلی با غلظت پایین-با نقطه جوش-کم-کمتر موثر است.